De geschiedenis van de Maine Coon
De oorsprong van de Maine coon-kat
De Maine Coon werd oorspronkelijk aangetroffen in Maine, een staat aan de oostkust van de Verenigde Staten, waar de uit Europa afkomstige voorouders van het huidige ras in de negentiende eeuw werd geïntroduceerd. Deze kat werd getoond op de eerste Amerkiaanse kattenshows, maar door de opkomst van de exotische rassen, zoals de Pers, daalde zijn populariteit.
In de jaren ´50 leefde de belangstelling voor het ras weer op en sindsdien heeft deze opvallend mooie kat fans over de hele wereld.
De oorspong van de Maine Coon-katten is niet echt goed gedocumenteerd. We weten alleen uit scheepsinventarissen dat er al honderden jaren, vanaf de vroegste Europese kolonisaties, katten uit Europa naar de Verenigde Staten meegenomen werden. Ongeveer 10 procent van de Engelse huiskatten is langharig, maar in de streek waar de Maine Coon vandaan komt is het percentage hoger.
Daarbij komt dat meeste mensen langharige katten chiquer en mooier vinden dan kortharige katten, mogelijk zijn er dan ook relatief meer langharige dan kortharige katten meegenomen, of kregen ze een betere verzorging.
Rasnaam en herkomst

Het ontstaan van de Maine Coon kent twee verklaringen. Bekend is het sprookje dat de kat met zijn vaak geringde staart een kruising zou zijn tussen een kat en een wasbeer( Raccoon). Een ander verhaal waarin de rasnaam wordt verklaard, is dat over een Engelse kattenminnende scheepskapitein, Coon heten. Deze kapitein zeilde op Nieuw Engeland en had langharige katten aan boord. Als hij aan wal ging, gingen zijn katten met hem mee, sommigen keerden nooit terug op het schip. Toen er in een nestje in de Amerikaanse staat Maine langharige kittens verschenen, zeiden de eigenaren daarvan dat het ´Coon-katten`waren, nazaten van de katten van kapitein Coon

Officieel herkenning
Het zou zo´n 50 jaar duren voordat er weer interesse kwam voor de authentieke Amerikaanse Maine Coon. Het was niet zo dat alle Maine Coons in fokprogramma´s waren beland en dus min of meer opgegaan in de pers. Er waren nog meer dieren die zichzelf als huiskat en boerenkat aan de Oostkust in stand hielden, ook al hielden hun eigenaren geen stambomen (meer) bij. In 1950 startten 2 dames in Maine de Central Maine Cat Club. Ze begonnen de Maine Coon te promoten als als authentiek Amerikaans ras. Pas tien jaar later, in de jaren 60 van de 20e eeuw, kwamer er voor het eerst weer oorspronkelijke Maine Coons op tentoonstellingen uit. Liefhebbers begonnen opnieuw stambomen bij te houden en hun dieren te registreren bij de overkoepelende organisaties op raskattengebied. De Amerikaanse liefhebbers presenteerden het ras trots als hun eigen, en de kat werd officieel tot `state animaal` van de staat Maine uitgeroepen. In 1976 volgde de erkenning van de grootste Amerikaanse overkoepelende organisatie, de Cat Fanciers Association (CFA). Maar voor die tijd was het ras al langer bekend bij kleindere organisaties, waar logischerwijze veel Maine Coon liefhebbers en fokkers onderdak vinden.Uit deze kleinere organisaties ontstond later een zeer grote raskattenfederatie, de TICA (The International Cat Association). Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat juist bij deze laatste organisatie veel fokkers en liefhebbers van de Maine Coon te vinden zijn, die de organisatie tot op de dag van vandaag trouw zijn gebleven.
Uiterlijke kenmerken
Maine Coons zijn katten met een natuurlijk uiterlijk en makkelijk te onderhouden vacht.
Ze worden iets groter dan gewone huiskatten, nl. 5 tot 8 kilo, waarbij katers iets forser zijn dan poezen.
Omdat het ras zich betrekkelijk traag ontwikkelt, zijn ze pas met een jaar of 4 volwassen en hebben ze dan pas hun uiteindelijke type en vacht bereikt.
Hun verschijning is imposant door hun losstaande vacht, hoge poten en lange, volle staart en geeft een goed gespierde, stevige en krachtige indruk.
De brede kop heeft een vierkante snuit met een lichte welving in de neus, grote oren met haarpluizen eruit en het liefst pluimjes aan de punten.
Verwacht wordt dat de kop omlijst wordt door een kraag.
Het komt echter voor dat bij sommige katten de kraag pas rond zijn of haar derde of vierde levensjaar gaat ontwikkelen.

De vacht is dik, kort op de kop, schouders en poten en geleidelijk langer langs de rug en flanken, met een enigszins ruig- en volbehaarde broek op de achterpoten en lang buikhaar.
De vacht is geschikt voor alle jaargetijden; de lange pluimstaart wordt gebruikt om voeten en oren warm te houden als ze zich helemaal oprollen.
De vacht is waterafstotend en klit nauwelijks, omdat er weinig ondervacht aanwezig is en is dan ook eenvoudig te verzorgen.
Eén keer in de week kammen en borstelen is meestal voldoende, waarbij u de vier `oksels´niet moet vergeten.
Hoewel browntabby de meest populaire kleur is, zijn bij de Maine Coon vrijwel alle kleuren mogelijk, alleen de kleuren lilac en chocolate en de Siamese point-aftekening zijn niet toegestaan en afhankelijk of de kat tabby, effen, blauw of zilver is, voelt de vacht stugger, of zachter aan.
De volgende twee vachtpatronenen zijn toegestaan: gemarmerd, ookwel ´classic´of ´blotched´ genoemd en gestreept, ookwel ´mackerel´ genoemd is tevens effen mogelijk.
Hoewel de Maine coon goed binnenshuis gehouden kan worden, heeft hij het liefst een uitloop naar buiten.
De Maine Coon mag niet met andere rassen gekruist worden.
Als u een Maine Coon koopt, let er dan wel op dat er op de stamboom bij elke voorouder MC staat en geen ander ras.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

02.12 | 09:20

Hallo,

Wij zouden graag willen komen kijken naar het poesje dat nog beschikbaar is.

Met vriendelijke groet,

Ilona van Rijzewijk

...
09.05 | 19:42

Moest enorm lachen om het commentaar over Draakje. Mijn vriend Kevin heeft Hunter bij jullie geadopteerd. Hij is precies zoals zijn grote broer. Echt een schat!

...
13.01 | 14:59

zijn er nog kittens beschikbaar(kater)

...
04.01 | 14:29

Heb je nog kittens die een huisje zoeken? Of gouden mandje?

...
Je vindt deze pagina leuk